تبلیغات
دیـر مـغـان - بینش
1392/07/23

بینش

   نوشته شده توسط: سید علی هاشمی    

کسی که ساکنِ خانه ای باشد، اگر در جهت است، خانه ی او در جهت است. اگر خانه در جهت است و او، نه در جهت باشد، پس نَفیِ جهت لازم آید، بر این طریق. خدای منزّه است از مکان و از جهت و هم مُبطِلِ خطاست. در خانه به کدخدای مانَد همه چیز. هرگز خانه و کدخدای یکی نشود.
هرچه مانعِ خیر است بد است و هرچه حجابِ راه است کُفرِ مردان است. راضی شدن از نفس به آنچه او را دست دهد و با او ساختن در طریقِ سلوک عجز است و به خود شاد بودن تباه است و اگر نیز بَهرِ حق باشد. به کلّی روی به حَق آوردن اِخلاص است.
ابلهی چراغی در پیشِ آفتاب داشت. گفت «ای مادر، آفتاب چراغِ ما را ناپدید کرد.»
گفت «چون از خانه به در نهی، خاصّه به نزدِ آفتاب، هیچ نمانَد.»
نه آن که ضوءِ چراغ مَعدوم گردد. ولیکن چشم چون چیزی عظیم را بیند، کودکِ حقیر را در مُقابله ی آن نبیند. کسی که از آفتاب در خانه رَوَد، اگرچه روشن باشد، هیچ نتواند دیدن.


علی
1392/07/26 04:08 ب.ظ
اقای دکتر جلیلی که احتمالا نمی یان ، دکتر لنکرانی رو گفتم ، یا مثلا دکتر زاکانی و ...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.